DE ROEP

Wie denkt dat de moderne mens de grote problemen, zoals oorlogsdreiging, misleidende ideologieën, mensonterende slavernij en schandeloze uitbuiting, achter zich heeft gelaten, heeft het grondig mis. Onvrijwillige arbeid door miljoenen kinderen laat zien dat uitbuiting en slavernij (ook dichtbij met gedwongen ‘arbeid’ op de Wallen) nog steeds bestaan en misschien wereldwijd wel helemaal niet minder zijn geworden. De recente problemen in de Oekraïne doen beseffen dat een oorlog koud of warm toch niet zo ver van mijn bed is.

Het gaat helemaal niet zo goed met de moderne wereld waarin wij leven. Integendeel. Eigenlijk zijn er zelfs grote problemen bij gekomen: uitputting van de aarde, toenemende economische en sociale ongelijkheid, verslavingen en zinloosheid, vereenzaming.

Maar we lijken ziende blind. Jarenlang is zand in de ogen van anderen en onszelf gestrooid. De ideologische veren waren afgeschud en eindelijk bevrijd stortten we ons op het vermeerderen van welvaart via de vrije markt.  Wie heeft er niet meegedaan met een beleggingshypotheek hier of een aandelenpakketje daar. Je was toch niet gek?

Dat er zoiets als een neo-liberale vrije markt ideologie zou kunnen bestaan, was (welhaast letterlijk) ondenkbaar. Het lijkt toch de meest natuurlijke manier van verdeling van goederen en diensten te zijn, die kan bestaan?

horen zien en zwijgen

Stekeblind zijn we. Met zijn allen. Zo druk doende met het bezweren van crisis na crisis en het redden van de euro dat we niet meer inzien dat we in een utopie geloven.
Toch is dat zo, beweert bijvoorbeeld Hans Achterhuis, vermaard filosoof. “Het neoliberale denken heeft ons in een houdgreep en het is net zo utopisch als het communisme. De retoriek is identiek, de gevolgen zijn net zo desastreus.”

AUW!

De ontmaskering van de vrije markt ideologie klinkt steeds luider, maar is tegelijk een hachelijk en precair gebeuren. “Ik was zelf ook verblind,” vertelt Achterhuis. “Ik zag niet dat er een neoliberale utopie bestond en ik denk de meeste mensen niet. Omdat ze als een vanzelfsprekendheid werd gebracht.
Ik zag niet in dat er een ideologie achter zat die door een kleine groep neoliberale denkers al gedurende enige decennia als een consistente kritiek op de verzorgingsstaat ontwikkeld was.”

QUEESTE

De biecht van voormalig ‘Denker des Vaderlands’ Achterhuis doet mij vragen in wat voor wereld wij eigenlijk leven? Wat of wie bepalen hoe wij denken en handelen? Wat zijn de waarden waar we naar streven? Wat doet er werkelijk toe? En waar gaan we met elkaar heen? Hoe kunnen we het beter gaan doen, zodat mensen wie, wat, waar dan ook allemaal gaan delen in de vruchten van deze wereld?

Enkele weken geleden ben ik over deze vragen bewuster en concreter gaan denken, zoeken, lezen, praten. Die zoektocht deel ik vanaf nu hier met ‘heel de wereld’.

Je mag van harte meedoen!

Zoek ook mee! Door te reageren op een bericht. Door vragen te stellen, “maar … ” opmerkingen te maken. Door tips te geven. Door zelf berichten of aanvullingen te maken.

Mejo Huizer